ای حرمت سپیدی کاغذ ! نبض حروف ما ، در غیبت مرکب مشاق می زند ...
انّ الله جمیل
باید بلند شد درامتداد وقت قدم زد گل را نگاه کرد ابهام را شنید باید دوید تا ته بودن باید به بوی خاک فنا رفت باید به ملتقای درخت و خدا رسید باید نشست نزدیک انبساط جایی میان بیخودی و کشف ...